Więc zapewniłam, że ona już nigdy tego nie zapomni. Wybraliśmy plenerową lokalizację w winnicy z pagórkami i długą ścieżką, którą orszak weselny miał przejść przed ceremonią. Wszystko było zaplanowane co do minuty. Wtedy matka Holta, Judith, postanowiła dodać siebie do programu.
Chciała zaprosić 60 osób, których nigdy nie widziałam, bo były ważne dla jej kręgu towarzyskiego. Powiedziałam jej, że mamy przydzielone role dla członków rodziny i że może przeczytać coś podczas ceremonii. Potem miała nadejść moja kolej. Zamiast tego usłyszałam westchnienia gości.
Nie rozumiałam na początku. Niektórzy wciąż o tym szeptali. Dała mi listę drobnych zadań, w tym skoordynowanie z DJ-em, jeśli chodzi o timing jej wejścia. On przypomniał sobie to natychmiast i roześmiał się z niedowierzaniem.
Leonardo był przez chwilę cichy, zanim powiedział, że zrobi to za 200, bo historia z koniem była tak absurdalna. Piosenka grała dalej ze swoimi głupimi tekstami o ludziach, którzy robią wszystko o sobie. Wtedy włączył się strach, bo wiedziałam, że zorientuje się, że ktoś zrobił to celowo. Leonardo grał swoją rolę doskonale, udając, że nie ma pojęcia, co poszło nie tak z systemem dźwiękowym.
Powiedziałam mu, że problemy techniczne zdarzają się na imprezach cały czas i nie mam pojęcia, co poszło nie tak. Staliśmy tam cicho przez chwilę, zanim poszedł sprawdzić Judith. Powiedziałam, że nigdy bym czegoś takiego nie zrobiła i po prostu starałam się być pomocna. Raina była młodszą siostrą Holta i zwykle trzymała się z dala od rodzinnych dramatów.
Jej głos brzmiał ciekawie, a nie wściekle, gdy zapytała, czy miałam coś wspólnego z incydentem z muzyką. Powiedziałam jej nie i starałam się brzmieć przekonująco. Rea była cicha przez sekundę, zanim powiedziała, że wie, że miałam dobry powód po tym, co Judith zrobiła na moim weselu. Zapytałam Reę, co powinnam zrobić, a ona powiedziała: „Zaprzeczaj wszystkiemu.
” Powiedziała, żebym niczego nie przyznawała, nawet jeśli ludzie będą na mnie naciskać. Był cichy i napięty w sposób, jakiego nigdy wcześniej nie widziałam. Zaczęłam chodzić spać wcześnie, żeby uniknąć niezręcznej ciszy między nami. Przestrzeń między nami wydawała się ogromna, nawet gdy dzieliło nas tylko kilka stóp.
Chciałam mu powiedzieć prawdę, ale bałam się, co się stanie. W piątek wieczorem próbowałam rozmawiać o normalnych rzeczach, ale jego odpowiedzi były krótkie. Poszedł spać przede mną i spał, kiedy weszłam do sypialni. Holt dostał od niej wiadomość, że nie może być w moim towarzystwie, dopóki nie przyznam się, co zrobiłam, i nie przeproszę.
Zasugerował, że może powinnam przeprosić, nawet jeśli niczego nie zrobiłam, żeby zachować spokój w rodzinie. Był cichy przez długą chwilę, zanim powiedział, że rozumie moją frustrację. Ale gdybym się przyznała, udowodniłabym Judith, że ma rację, że jestem mściwa i wredna. Dwa tygodnie po imprezie spotkałam się z Hazel na lunchu.
Poczułam się zdradzona i wściekła, słuchając tego wszystkiego. Zapytałam Hazel, co powinnam zrobić, a ona powiedziała, że muszę zdecydować, czy wygranie tej walki jest warte utraty małżeństwa. Widziałam, że próbowała pozostać neutralna, ale Judith ciągnęła ją na swoją stronę. Ludzie, którzy próbowali pozostać neutralni, byli popychani do wyboru strony.
Zdałam sobie sprawę, że moja zemsta nie była już tylko między mną a Judith. Kuzyni kłócili się między sobą. Spojrzał mi prosto w oczy i zapytał wprost, czy sabotowałam muzykę na imprezie jego matki. Powiedział, że rozumie, dlaczego to zrobiłam, ale wolałby, żebym z nim najpierw porozmawiała, zamiast działać za jego plecami i pogarszać sprawę.
Rozmawialiśmy przez ponad dwie godziny tej nocy, siedząc na przeciwnych końcach kanapy, zbyt dużo przestrzeni między nami. Powiedział, że musimy też ustalić, jak radzimy sobie z konfliktami jako para, bo najwyraźniej nie robimy tego dobrze. Stunt Judith z koniem wciąż miał miejsce i moje wesele wciąż było przez to zniszczone. Wciąż uważała, że sprawa z koniem była śmieszna i samolubna, ale teraz martwiła się o mnie, bo wydawało mi się, że mam obsesję na punkcie odegrania się na Judith tak samo, jak Judith miała obsesję na punkcie kradzieży uwagi na moim weselu.
Natychmiast powiedziałam nie, ale on nalegał. Powiedział, że jeśli kiedykolwiek chcemy naprawić którąkolwiek z tych relacji, musimy od czegoś zacząć, a to jest tak dobre miejsce jak każde. Judith była na podwórku, ustawiając jedzenie na długim stole. Inni członkowie rodziny tam byli, w tym ciotka i wujek Holta oraz kuzyni, których spotkałam kilka razy.
Potem spojrzała bezpośrednio na mnie, mówiąc to. Powiedziałam wystarczająco głośno, żeby ludzie w pobliżu usłyszeli, że ważne jest też, aby nie robić z cudzych wyjątkowych wydarzeń czegoś o sobie. W ciągu kilku sekund obie krzyczałyśmy na siebie przy wszystkich. Holt próbował stanąć między nami z uniesionymi rękami, prosząc nas obie, żebyśmy się uspokoiły.
Powiedział, że psujemy rodzinne wydarzenia tak samo, jak oskarżamy siebie nawzajem. Judith weszła do domu i nie wyszła. Nie rozmawiałyśmy ze sobą przez resztę wieczoru. Potem Clara powiedziała mi rzeczy o Judith, których wcześniej nie znałam.
Część mnie chciała to odrzucić i pozostać wściekła. Powiedział, że mnie kocha, ale nie może dłużej żyć z tym poziomem rodzinnego konfliktu i stresu. Powiedział, że myśli, że powinniśmy rozważyć terapię małżeńską, bo jest wyczerpany byciem w środku i nie wie, jak sam naprawić sytuację. Powiedziałam mu, że pójdę na terapię albo zrobię cokolwiek, co on uzna za potrzebne.
Spędziłam następne dwa dni, myśląc o wszystkim, co się wydarzyło. Powiedziałam, że oboje jesteśmy winni robienia z rodzinnych wydarzeń naszej walki zamiast ludzi, których te wydarzenia miały celebrować. Zaproponowałam, żebyśmy spróbowały iść naprzód dla dobra Holta i rodziny, nawet jeśli nigdy nie będziemy bliskimi przyjaciółkami. Minęły 3 dni bez odpowiedzi.
Ale szczerze mówiąc, to było w porządku, bo czułam dokładnie to samo. Nie robiłyśmy tego, bo się lubiłyśmy albo chciałyśmy być przyjaciółkami. Robiłyśmy to, bo obie kochałyśmy Holta i nie chciałyśmy dalej go ranić. Wejście do tego gabinetu było jak wejście na salę sądową.
Judith zgodziła się nie wtrącać w nasze ważne wydarzenia życiowe bez zaproszenia. Ja zgodziłam się nie odwzajemniać, gdy przekraczała granice, zamiast rozmawiać z Holtem. Holt wyglądał na pełnego nadziei po raz pierwszy od tygodni. Judith i ja nie przytuliłyśmy się ani nawet na siebie nie spojrzałyśmy.
Wybraliśmy stałą porę po obiedzie, kiedy oboje byliśmy spokojni i nie kłóciliśmy się już o coś. Zaczął poruszać kwestie granic z Judith, zanim przerodziły się w problemy. Zmuszałam się, żeby mówić mu, kiedy coś, co powiedziała jego matka, mnie niepokoiło, zamiast planować zemstę w tajemnicy. Spędziłam drogę, przypominając sobie, żeby zachować spokój i pozwolić rzeczom odejść.
Ta chwila była dziwna i niezręczna, bo oboje uważałyśmy na słowa, ale to był postęp. Widziałam, że wciąż była wobec mnie ostrożna, a ja zdecydowanie czułam to samo wobec niej. Judith i ja nigdy nie będziemy blisko. Ale osiągnęłyśmy wykonalny układ, w którym jesteśmy uprzejme i trzymamy się z daleka.
Holt wydaje się ulżony, że może mieć zarówno żonę, jak i matkę w tym samym pokoju bez wybuchu wojny. Szczerze, to na razie wystarczy. Wciąż uważam, że jej numer z koniem był śmieszny i samolubny.
Ona pewnie wciąż uważa, że moja zemsta z muzyką była drobna i wredna, ale zgodziłyśmy się przestać próbować się prześcigać i po prostu skupić na współistnieniu.
