Zamknęłam pudełko, schowałam je do torebki i zapięłam walizkę. Włożyłam ramkę do środka, pociągnęłam walizkę i ruszyłam w stronę bramy. Wciągnęłam bagaż do środka, powoli podeszłam do ogromnych przeszklonych drzwi i odsunęłam zasłonę. Krystyna przepchnęła się do przodu, szeroko otwierając oczy.
Odwróciłam się, podeszłam do drzwi i otworzyłam bramę. Marcin zrobił krok do przodu. Klucze do domu. Wstałam, podeszłam do szafki, otworzyłam szufladę i wyjęłam teczkę z dokumentami.
Marcin wziął dokumenty do ręki. Dzwonek do bramy rozbrzmiał w całym domu. Potem powoli podeszłam do ekranu kamery przy drzwiach. Bez oskarżenia, bez przebaczenia, tylko przyjęcie do wiadomości.
Idź do domu. Wróciłam do środka, przeszłam przez salon i weszłam po schodach. Podeszłam do ekranu kamery. Popchnęła bramę i weszła do środka.
Ten dom naprawdę należy do pani. Jak ty się do mnie odzywasz? Wróciłam do środka i po chwili wyniosłam teczkę. Podeszłam do bramy i otworzyłam ją szeroko.
Noc znów wróciła do ciszy, ale tym razem nie czułam się jak kobieta zepchnięta do kąta. Było prawie północ, kiedy położyłam się do łóżka. Michał siedział tyłem do szklanej ściany. Od razu do sedna.
Wzięłam go i schowałam do torebki. W ostatnich trzech miesiącach kilka projektów przeciekło do konkurencji. Zagram do końca. Wsiadłam do samochodu, zamknęłam drzwi i wyjęłam pendrive.
Wyraźny, nie do pomylenia. Weszłam do biura. Weszłam do swojego gabinetu, zamknęłam drzwi, położyłam torebkę na biurku i podłączyłam pendrive do komputera. Lena, proszę do mnie.
Wróciłam do biurka i nacisnęłam telefon. Odwróciłam się do Leny. Będziesz robić dokładnie to, co do tej pory. Odwróciłam się do okna.
Do środka wszedł mój prawnik. Podłączył laptop do dużego ekranu. Potem odwrócił się gwałtownie do Leny. Masz jeszcze coś do powiedzenia?
Pracownicy wrócili do biurek. Wiedziałeś, że Marcin próbuje wejść do mojej firmy. Nadal taka sama, zawsze prosto do sedna. Dotarłaś do nich.
Wyjęłam telefon i zadzwoniłam do Michała. Rano weszłam do biura i od razu poczułam zmianę. Weszłam do gabinetu, zamknęłam drzwi i usiadłam. O 20%.
Tego wieczoru nie wróciłam do domu. Jedna z osób zapytała: “Do kogo? ” “Do partnerów Ewy. Dobrze, zagrajmy do końca.
Odwróciłam się do Michała. Do ostatniej rundy uśmiechnęłam się lekko do końca. Odwróciłam się i ruszyłam do wyjścia. Ludzie spieszyli się do pracy.
Czy pozwoliłabyś Krystynie wrócić do swojego życia? Dziękuję za wysłuchanie tej historii do końca. Do zobaczenia w kolejnej opowieści.
