Helena wcześnie straciła rodziców. Ojca nie pamiętała wcale, o matce zachowała najczulsze wspomnienia. Dlatego wychodząc za Sergiusza, bardzo chciała odnaleźć w przyszłej teściowej namiastkę matki. Marianna Kowalska często nazywała ją pieszczotliwie „córeńką”, ale Hela z czasem zauważyła, że dzieje się tak tylko przy innych.
Gdy zostawały sam na sam, teściowa zmieniała się nie do poznania. Młodzi mieli zamieszkać u rodziców Sergiusza, żeby oszczędzić pieniądze na wymarzone podróże. Tuż przed ślubem Hela zaszła w ciążę. Sergiusz zwlekał z powiedzeniem o tym rodzicom.
Kiedy wreszcie się odważył, zrobił to dzień przed ceremonią. Hela weszła do domu teściów jako młoda mężatka, chcąc zasłużyć na jej względy. Przez pierwsze miesiące Hela wypełniała wszystkie polecenia Marianny, sprzątała, gotowała, starała się przypodobać. Jednak teściowa ani razu nie wspomniała o ciąży ani o wnuku.
Gdy Hela trafiła do szpitala na początku trzeciego trymestru, lekarz zabronił jej dźwigać i sprzątać. Marianna Kowalska przyjęła to z pozornym spokojem, ale wkrótce zaczęła mówić o synowej w trzeciej osobie, jakby jej nie było w pokoju. Pewnego dnia Hela usłyszała rozmowę teściowej przez telefon. „Ani wykształcenia porządnego, ani wychowania.
Pracuje jako sprzedawczyni w sklepie sportowym i leniwa jak nikt inny. ” Nie wytrzymała. Zapukała do drzwi sypialni i zażądała rozmowy. Marianna nie owijała w bawełnę: „Jesteś niestosowna dla mojego syna.
Marzyłam, żeby znalazł sobie dziewczynę jak Olga. A z tobą jaka przyszłość czeka mojego syna? Zwłaszcza teraz, kiedy będziesz siedzieć na urlopie macierzyńskim. ”
Hela rozpłakała się i uciekła do pokoju.
Kilka dni później zaczęła przedwcześnie rodzić. Syn przyszedł na świat zdrowy, choć drobny. Hela miała nadzieję, że widok wnuka zmiękczy serce Marianny. Nic bardziej mylnego.
Teściową irytowało wszystko: płacz dziecka, suszące się pieluchy, to, że Hela wypija za dużo mleka. Kobieta ani razu nie wzięła Maksymiliana na ręce. Helena traciła mleko, a Sergiusz narzekał na koszty. Wtedy zadzwoniła kancelaria adwokacka.
Wujek od strony ojca, którego Hela prawie nie znała, zmarł i zostawił jej w spadku dom na północy kraju. Hela schowała dokumenty do szafy i nikomu nic nie powiedziała. Tuż po jej urodzinach Marianna Kowalska nagle zmieniła nastawienie. Zaczęła pomagać w kuchni, zostawała z Maksymilianem, doradzała Helenie.
Przez dwa miesiące Hela czuła się, jakby odzyskała matkę, a i z Sergiuszem relacje wróciły do dawnej czułości. Hela postanowiła w końcu powiedzieć mężowi o spadku. Pewnego dnia teściowa zaproponowała, że zajmie się dzieckiem, a Hela poszła na zakupy. Gdy wróciła, z kuchni dobiegały głosy.
Marianna rozmawiała z przyjaciółką o Helenie. „Czasem wydaje mi się, że to wcale nie jest mój wnuk” – mówiła. „Nic. Niedługo będę mogła się jej pozbyć.
Ufa mi już jak rodzonej matce. Namówię ją, żeby sprzedała ten odziedziczony dom i kupiła mieszkanie, a potem zapisze je na mojego Sergiusza. ”
Hela weszła do kuchni, wzięła syna na ręce i spakowała rzeczy. Gdy wychodziła, Marianna próbowała ją zatrzymać, najpierw prosząc, potem wykrzykując obelgi.
Hela spojrzała jej w oczy: „Współczuję pani. To pani jest głupia, nie ja. Bogata synowa, o jakiej pani marzy, szybko pokaże pani, jak absurdalne były te pragnienia. ” I zamknęła za sobą drzwi.
Wyruszyła na północ z dzieckiem i torbą. Dom okazał się niewielkim parterowym budynkiem z garażem i sauną. Przed domem zaczepiła ją dziewczynka z sankami. „To twój maluch?
Mogę go zobaczyć? ” – zagadnęła. Przedstawiła się jako Luiza. „Wiem, że jesteś siostrzenicą wujka Sławomira.
Wszyscy go znali. On umiał wszystko naprawić. ”
Wieczorem do drzwi zapukali nowi sąsiedzi. Kasia z mężem Pawłem, synem Ignacym i córką Luizą, a także Mikołaj, starszy brat Pawła.
Przynieśli zapasy, środki czystości, pościel, jedzenie. Kasia pocałowała Helenę w policzek: „Tu żyjemy jak jedna rodzina. Dla twojego wujka bylibyśmy zrobili wszystko, to i dla ciebie zrobimy. ”
Hela znalazła pracę w kombinacie rybnym w dziale marketingu.
Maksymilian poszedł do żłobka. Z Kasią i Pawłem szybko się zaprzyjaźniła. Z Mikołajem było inaczej. Hela od pierwszego spotkania czuła do niego coś, czego nie potrafiła nazwać.
Był od niej starszy o trzynaście lat, sam wychowywał syna. Kiedyś zapytała Kasię o matkę Ignacego. „Matka kukułka” – odpowiedziała Kasia. „Urodziła i zwiała.
Najpierw rok, potem trzy, potem podpisała zrzeczenie praw, bo szykował jej się korzystny ślub we Francji. ”
Pewnego wieczoru przed domem Mikołaja zatrzymała się karetka. Ignacy wdrapał się na dach po piłkę i spadł. W szpitalu lekarz powiedział, że chłopiec potrzebuje transfuzji, a krew ojca nie pasuje.
Hela, słysząc to, powiedziała: „Mam rzadką grupę. Czwartą, Rh ujemny. ” Lekarz uniósł brwi i zabrał ją na badania. Krew pasowała idealnie.
Gdy leżała po zabiegu, poczuła na dłoni silną męską rękę. „Dziękuję ci, dzielna dziewczynko. Mam tylko jego. Gdybym go stracił…” – szeptał Mikołaj.
„Nie wiem, co mogę dla ciebie zrobić. ” Hela, w półśnie, szepnęła: „Przytul mnie. ” A gdy otworzyła oczy, jego twarz była tuż przy jej. Odskoczył, przepraszając.
Hela tylko zapytała: „Jak Ignacy? ” – „Będzie żył. ”
Od tamtego dnia stała się częścią rodziny Jakubowskich. Kasia mówiła: „To twój wujek cię nam przysłał.
” Hela myślała o rozwodzie, ale bała się reakcji Sergiusza. Kasia namawiała ją, żeby złożyła pozew. Hela obiecała sobie, że w poniedziałek to zrobi. Tymczasem Sergiusz odnalazł jej adres i zjawił się bez zapowiedzi.
Stał w przedpokoju, rozglądając się. „Piękny dom. Sprzedamy go, kupimy duże mieszkanie. Moja matka przeprasza.
Ja przepraszam. Wracajcie do mnie. ”
Hela spojrzała na niego spokojnie. „Jestem szczęśliwa, Sergiuszu.
Nie chcę niczego zmieniać. ” Wtedy w drzwiach stanął Mikołaj. „Co tu się dzieje? ” – zapytał.
Sergiusz wykrzywił twarz: „A, oto i kochanek. ” Mikołaj chwycił go za ramię. „Wyjdźmy na podwórko. ”
Z okna Hela widziała, jak mężczyźni rozmawiają.
Sergiusz początkowo wymachiwał rękami, potem zamilkł, w końcu skierował się do furtki i odszedł bez słowa. Mikołaj wrócił do domu. „Przepraszam, że się wtrąciłem. ” – „Nie masz za co przepraszać.
I tak planowałam złożyć pozew o rozwód. ”
Mikołaj milczał chwilę. Potem powiedział: „Hela, wiem, że jestem starszy i długo nie byłem w związku. Chciałem zaprosić cię na kolację.
Kasia zostanie z dziećmi. Ale jeśli to cię krępuje…” – „Bardzo bym chciała” – przerwała mu. Wieczorem, stojąc przed lustrem w lawendowej sukience, odebrała telefon od Sergiusza. Jego słowa ledwo się kleiły.
„Znalazłem sobie inną. Ma salon, manicure, super samochód. ” – „Bardzo się cieszę, Sergiusz. ” – „Z czego się cieszysz, idiotko?
” Hela rozłączyła się i powiedziała na głos: „Cieszę się, że znalazłeś kogoś, kto pasuje twojej matce. I cieszę się, że przyjechałeś tu, bo nawet o tym nie wiedząc, pomogłeś mi stać się najszczęśliwszą na świecie. ”
Wiosną Hela i Mikołaj pobrali się. Jabłonie zakwitły wcześniej niż zwykle, jakby chciały pokazać się nowej mieszkance z jak najlepszej strony.
A Maksymilian od niedawna nazywał Mikołaja tatą.
