W torbie znalazłem 20 zł w gotówce, telefon i odręczną notatkę, na której napisano po prostu: „Tato, proszę, obejrzyj ten film”. Dlaczego człowiek, który całe życie analizował toksyny środowiskowe, zostawiłby 20 zł w gotówce, jeśli nie płacił za ucieczkę z pułapki? W środku leżał drugi paszport, gruby plik opasanych banderolą 200-złotowych banknotów, w sumie dokładnie 20 zł, i smukły smartfon. Mówił prosto do kamery.
Jego drogi garnitur był daleki od wyglądu głodnego stażysty, którego mentorowałem 20 lat temu. Jak nazwać system prawny, który pozwala, by podpis był bardziej zabójczy niż kula? Znalazłem opłatę na 400 zł w luksusowym sklepie z artykułami metalowymi za system inteligentnego zamka, którego Julian nigdy nie zainstalował. Każdy plik, każdy osobisty przedmiot, każdy skrawek papieru, który mógłby zawierać wskazówkę co do jej zdrady, miał trafić do pudła z napisem „do oddania”.
Wyszeptałem do pustego pomieszczenia. Pomyślałem, ale sam zbudowałem tę skrzynkę 20 lat temu i nie potrzebuję słońca, żeby odczytać kłamstwo. Musi zostać zneutralizowany do kwietnia. Ceramiczna filiżanka wydawała się ważyć z 20 kg, gdy wyślizgnęła mi się z drętwych palców.
One sprawiają, że pokój przestaje wirować. Dzwonek do drzwi nie zadzwonił. On na nowo definiował ostatnie 20 lat kłamstwa. Adres IP użyty do transakcji nie pasował do naszego domowego routera.
Żołądek podszedł mi do gardła. Zablokowaliśmy dostęp do skrytki. Beata odwróciła się do mnie, mówiąc: „do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie”. Szepnąłem do pustego pokoju: „Uśmiechnij się do zegara, Waku”.
Gawlik schował wodę do kieszeni i spojrzał na mnie z szacunkiem, którego wcześniej nie widziałem. By doprowadzić policję prosto do tej kryjówki, wszedłem do mieszkania i zastałem scenę ostrego domowego zniszczenia. „Z drogi, Marysiu, mamy 20 minut, zanim lotnisko zamieni się w klatkę, macierzyństwo w tym pokoju”. Wysapała, wyciągając do mnie rękę: „Cyk, w końcu się dopełnił, Julianie, z ogrodu do grobu, a teraz z powrotem do mnie”.
Gdy sięgałem po włącznik światła, znalazłem list, który Julian wysłał do samego siebie, przetrzymany na poczcie i dostarczony z opóźnieniem, przeznaczony do zniszczenia jego umysłu. Dodatkowo odzyskane środki z konta około 190 000 zł oraz 350 000 z konta oszczędnościowego Juliana zostały zwrócone w całości. 200 000 zł, które Julian zostawił w torbie na lotnisku, pomniejszone o 7500, które zapłaciłem za analizę laboratoryjną oraz część przeznaczoną na honoraria prawnicze, zostały dodane do masy spadkowej. Wróciłem do głównego domu, kierując się prosto do pokoju gościnnego, który nazwałem błękitnym pokojem.
Zanim jeszcze wszedłem do pokoju, wysłałem cyfrowy plik do Okręgowej Rady Adwokackiej. Jadę do domu, Julianie. W końcu jadę do domu.
