Het was twee uur ‘s nachts, de regen sloeg tegen de voorruit alsof de hemel brak, en Gerrit van der Berg wilde maar één ding: naar huis. Twaalf uur achter het stuur, zijn ogen brandden van…
De regen viel die avond in Amersfoort alsof de hemel zelf huilde. Gerrit van der Berg, een vrachtwagenchauffeur van tweeënvijftig, kneep zijn ogen halfdicht van vermoeidheid. Hij had al meer dan twaalf uur achter het stuur gezeten, zijn lichaam smeekte om rust, maar hij moest nog twintig kilometer. Toen zag hij ze. Eerst een schaduw … Read more